آفات و بیماریهای فلفل دلمه ای یکی از مهمترین چالشهای کشاورزان، هنگام کاشت آن است. فلفل دلمهای به دلیل بافت گوشتی میوه، سطح برگ گسترده و نیاز بالای آن به تعادل دما و رطوبت، بیشتر از محصولات دیگر، در معرض عوامل خسارتزا قرار میگیرد. بنابراین شناخت به موقع آفات و بیماری های فلفل دلمه، نقش تعیینکنندهای در سلامت بوتهها و حفظ محصولات قابل برداشت دارد. در این راهنما تمام آفات و بیماریها را به همراه روشهای پیشگیری و بهترین قارچ کش برای فلفل دلمه بیان میکنیم. برای داشتن محصولی پربار پیشنهاد میکنیم مطالعه این مقاله را از دست ندهید!
کرم میوه خوار
کرم میوهخوار یکی از آفات فلفل دلمهای است که لاروهای آن پس از نفوذ به میوه، از قسمتهای داخلی و دیوارههای گوشتی تغذیه میکنند. این تغذیه باعث فساد سریع میوه شده و معمولاً شرایط را برای فعال شدن آلودگیهای ثانویه مثل قارچها و باکتریها تشدید میکند. علائم آلودگی کرم میوهخوار در فلفل دلمهای عبارتند از:

- سوراخهای ریز و تیره روی پوست میوه
- مشاهده ذرات ریز و مرطوب فضولات در اطراف یا داخل حفره ورود
- تغییر رنگ یا تیره شدن بافت داخلی هنگام برش میوه
- بوی ترش یا تخمیری از داخل میوه
- نرمی شدید، لهیدگی و پوسیدگی میوه در آلودگیهای بالا
توجه داشته باشید که در کشتهای کنترلشده مانند: کشت گلخانهای، به دلیل دمای مطلوب و حضور مداوم میوههای حساس، چرخه آفت سریعتر تکمیل میشود. برای جزئیات بیشتر از این آفت، پیشنهاد میکنیم مقاله کرم میوه خوار را جداگانه مطالعه کنید.
پیشگیری و کنترل کرم میوه خوار در فلفل دلمه
قبل از استفاده از سموم، برای مدیریت کرم میوهخوار، میتوان با انتخاب ارقام متحمل و سازگار با منطقه، خاکورزی عمیق در دوره زمستان و آبیاری زمستانه سبک، به کاهش بقای شفیرههای آفت در خاک کمک میکند. نصب تلههای فرمونی، بهویژه محصولاتی مانند تله سراتراپ، امکان پایش دقیقتر جمعیت و کاهش تدریجی پروانههای بالغ را فراهم میسازد و زمان مناسب برای مداخله را مشخص میکند. برای اطلاع بیشتر و انتخاب بهتر، پیشنهاد میکنیم مقاله بهترین بذر فلفل دلمه را جداگانه مطالعه کنید.
بهترین سم برای آفات و بیماری های فلفل دلمه ای
برای کنترل آفات و بیماری های فلفل دلمه، بهویژه کرم میوهخوار، استفاده از سموم زیر میتواند در حفظ سلامت بوتهها بسیار مؤثر باشد. توجه داشته باشید که دوز و میزان مصرف بهترین قارچ کش برای فلفل دلمه، به صورت عمومی بیان شده است و شرایط هر مزرعه با یکدیگر متفاوت خواهد بود.
توصیه میکنیم برای انتخاب سم، تعیین مقدار دقیق مصرف و مشخص کردن زمان مناسب سمپاشی، حتماً با گیاهپزشکان مزرعه دانش مشورت کنید تا از بروز خسارتهای احتمالی جلوگیری شود و محصولی سالمتر داشته باشید.
- فوزالون : 2.5 لیتر در هکتار
- پروکلیم فیت: 200 گرم در هکتار
- اسپینوساد : 120 میلی لیتر در هکتار
- افوریا: 300 سی سی در 1000 لیتر آب
- آوانت اکسترا: 400 سی سی در هکتار
- مچ (لوفنورون): 1 لیتر در 1000 لیتر آب
- لوفوکس: 1 لیتر در هکتار
شته، علت جمع شدن برگ فلفل دلمه
شتهها از رایجترین آفات فلفل دلمه هستند که با مکیدن شیره گیاه، رشد بوته را کند و برگها را دچار جمعشدگی و بدشکلی میکنند. وجود شته روی گیاه فقط یک آسیب تغذیهای نیست؛ این حشره میتواند ناقل ویروسهای گیاهی هم باشد و سرعت کاهش کیفیت و عملکرد محصول را بیشتر کند. علائم انواع شته در فلفل دلمهای شامل موارد زیر میشود:

- خمیدگی و جمع شدن حاشیه برگها به سمت داخل
- افت سرعت رشد بوته و کوتاه ماندن شاخههای جدید
- شکلگیری چسبندگی یا برقمانند روی سطح برگها (عسلک شته)
- تجمع حشرات ریز سبز، سیاه یا زرد در پشت برگها و سرشاخهها
- زردی نامنظم روی برگها در صورت شدت آلودگی
- کاهش شادابی برگ و حساستر شدن میوه به تنش و بیماریهای ویروسی
پیشگیری و کنترل آفات فلفل دلمه ای
برای پیشگیری و کنترل شتهها در فلفل دلمهای، استفاده از روشهای تلفیقی و حفظ تعادل اکوسیستم اهمیت زیادی دارد. این اقدامات هم از طغیان آفت جلوگیری میکند و هم نیاز به سموم شیمیایی را کاهش میدهد. مهمترین راهکارها عبارتند از:
- حذف علفهای هرز اطراف مزرعه برای کاهش محل تجمع شتهها
- استفاده از دشمنان طبیعی شتهها، مانند:کفشدوزک هفتنقطهای، زنبورهای پارازیتوئید، مگسهای سیرفیده، بالتوریها
- پایش منظم گیاهان و شاخهها برای شناسایی زودهنگام آلودگی
- حفظ تهویه مناسب و مدیریت رطوبت در محیطهای بسته مانند گلخانهها
سم شته فلفل دلمه
از حشره کش های زیر میتوانید برای از بین بردن شته در فلفل دلمه استفاده کنید:
- اسپیروتترومات: 0.5 تا 1 لیتر در 1000 لیتر آب
- تیامتوکسام: 300 گرم در 1000 لیتر آب
- استپکی(فلونیکامید): 200 گرم در 1000 لیتر آب
- استینگر(دینوتفوران): 750 گرم در هکتار
- موسپیلان: نیم کیلوگرم در هکتار
- افوریا : 300 سی سی در 1000 لیتر آب
- دیکلرووس: 1.5 تا 2 لیتر در هکتار
- پی متروزین (چس): نیم کیلوگرم در 1000 لیتر آب
- پریمیکارب(پریمور): نیم کیلوگرم در هکتار
پروانه میوه خوار فلفل دلمه
پروانه میوهخوار در فلفل دلمهای، از آفتهای مهمی است که مستقیم به میوه آسیب میزند. لاروها ابتدا اندامهای لطیف مثل سرشاخهها و گلها را هدف میگیرند و سپس در ادامه میتوانند از راه شکافها یا سوراخهای ریز، وارد میوه شوند. آلودگی شدید معمولاً باعث افت بازارپسندی، ریزش گل و خسارت جدی به محصول میشود. علائم آلودگی پروانه میوهخوار در فلفل دلمهای عبارتند از:
- حضور لاروهای ریز روی سرشاخهها و گلها
- ایجاد سوراخهای کوچک و تیره روی میوه
- یافت شدن رد فضولات اطراف دهانه سوراخ
- تغذیه داخلی و بروز نرمی یا شروع پوسیدگی از داخل میوه
این آفت برخلاف بادمجان، خسارت اصلی و اولیه را با نفوذ و تغذیه داخل میوه ایجاد میکند. پیشنهاد میکنیم برای اطلاعات بیشتر مقاله آفات و بیماری های بادمجان را جداگانه مطالعه کنید.
پیشگیری و کنترل آفات و بیماری های فلفل دلمه
برای کاهش جمعیت آفت و محدود کردن خسارت، این روشها باید انجام شود:
- خارج کردن و از بین بردن بوتههای آلوده از زمین کشت
- برنامه تناوب دوساله با گیاهان غیرمیزبان برای شکستن چرخه آفت
- انتخاب بذر فلفل دلمه ای سازگار، متحمل یا با زمان رسیدگی متفاوت نسبت به فصل پرخطر
- بهکارگیری تلههای فرمونی برای پایش و شکار پروانههای بالغ
- جلوگیری از رشد علفهای هرز در حاشیه زمین کشت
- برداشت میوهها بدون وارد کردن آسیب فیزیکی به پوست آنها
سموم آفات فلفل دلمه ای
لوفوکس : 1 کیلوگرم در هکتار
پروکلیم فیت: 200 گرم در هکتار
اسپینوساد: 120 میلی لیتر در هکتار
افوریا: 0.5 لیتر در هکتار
استینگر: 750 گرم در هکتار
آوانت اکسترا : 250 میلی لیتر در هکتار
مچ: 1 لیتر در 1000 لیتر آب
مگس سفید، علت زرد شدن برگ فلفل دلمه ای
سفیدبالک یا مگس سفید یکی از آفات مهم فلفل دلمه است که با تغذیه از شیره گیاه، باعث کاهش قدرت فتوسنتز و زردی برگها میشود. این حشره بیشتر در فضاهای گرم و دارای رطوبت بالا فعال است و اگر جمعیت آن کنترل نشود، بوته بهتدریج ضعیف و میوهدهی کمتر خواهد شد. علائم آلودگی سفید بالک در فلف دلمه ای عبارتند از:

- پرواز یا تجمع حشرات بسیار ریز و سفید هنگام تکان دادن بوته
- دیده شدن نقاط سفید ثابت در پشت برگهای گیاه فلفل دلمهای
- ایجاد لایهای براق و چسبناک (عسلک) روی سطح زیرین برگ
- زردی تدریجی، کاهش شادابی و افت رشد کلی بوته
پیشگیری و کنترل مگس سفید در فلفل دلمه ای
برای کاهش ریسک، بستن مسیر ورود آفت و کاهش منابع تکثیر آن اهمیت زیادی دارد. استفاده از کارت زرد چسبدار برای پایش و کم کردن جمعیت مگسهای بالغ، بسیار کاربردی است. در روشهای بیولوژیک، رهاسازی و تقویت جمعیت شکارگرهایی مانند بالتوری سبز یا زنبورهای پارازیتوئید، به کنترل طبیعی آفت کمک میکند. پاکسازی علفهای هرز اطراف زمین، نصب توریهای محافظ در ورودی گلخانهها و تنظیم تهویه، چرخه رشد این آفت را کند و خسارت را محدود میسازد.
سم سفیدبالک در فلفل دلمه ای
- الستال: 250 سی سی + 1 لیتر روغن در 1000 لیتر آب
- ابرون: 500 سی سی در 1000 لیتر آب
- استینگر(استارکل): 750 گرم در هکتار
- آدمیرال: 750 میلی لیتر در هکتار
- اویسکت: 750 گرم تا 1 کیلوگرم در هکتار
- اگریفلکس: 750 سی سی در هکتار
- تیامتوکسام: 300 گرم در هکتار
تریپس، خسارتزا ترین آفات فلفل دلمه ای
تریپس از آفتهای ریز اما پرخسارت در فلفل دلمهای است. با مکیدن شیره، بافت برگ، گل و میوه را تحت فشار قرار میدهد و سرعت رشد گیاه را کند میکند. اثر این آفت روی ظاهر میوهها جدیتر است و گاهی بازارپسندی فلفل دلمهای را کم میکند. علائم تریپس در فلفل دلمه ای شامل موارد زیر میشود:

- شکلگیری لکهای زرد و نقرهای روی برگهای گیاه فلفل دلمهای
- کند شدن یا نامنظم شدن رشد سرشاخهها
- آسیب به غنچه و تغییر فرم گلها
- نقاط فرورفته یا خشدار روی سطح میوه
- افت تعداد میوه سالم و کاهش محصول
- خشک شدن یا ریزش گلها در آلودگیهای بالا
مطالعه جداگانه مقاله تریپس، به شناخت این آفات و بیماری های فلفل دلمه ای کمک میکند.
پیشگیری و کنترل تریپس در فلفل دلمه ای
کنترل جمعیت تریپس در فلفل دلمه شامل مدیریت مزرعه، محافظت فیزیکی و تقویت بوته میشود. وقتی گیاه قویتر و محیط منظمتر باشد، شانس تکثیر آفت کمتر و کنترل آن سادهتر است. ترکیب روشها بهترین نتیجه را میدهد.
- نصب کارتهای ردیاب رنگی، بهخصوصکارت آبی چسبنده
- استفاده از حشرات مفید برای کنترل طبیعی جمعیت در بستر کشت
- تغذیه تقویتی بوتهها با کودهایی مثل سیلیکات پتاسیم برای افزایش استحکام بافتی
- هرس دورهای برای کم کردن نقاط امن تخمگذاری روی بوته
- پهن کردن مالچهای بازتابدهنده در کف زمین برای اختلال در جهتیابی و فرود آفت
بهترین سم برای کنترل تریپس فلفل دلمه ای
- موونتو: 600 سی سی در هکتار
- ابرون: 0.5 لیتر در هکتار
- مموری: 0.5 لیتر در 1000 لیتر آب
- دی کلرووس: 1.5 تا 2 لیتر در 1000 لیتر آب
- کاراته زئون: 100 تا 150 سی سی در 1000 لیتر آب
- ماوریک: 0.5 لیتر تا 1 لیتر در 1000 لیتر آب
- استپکی: 200 گرم در 1000 لیتر آب
کنه تار عنکبوتی، رایجترین آفات و بیماری های فلفل دلمه
کنه تار عنکبوتی یکی از شایعترین آفات و بیماری های فلفل دلمه ای گلخانه و فضای باز است. کنه تارتن بیشتر در شرایط گرم و خشک فعال میشود و با مکیدن شیره برگها، توان بوته را کم میکند. کاهش شادابی برگها و افت فتوسنتز، اولین هشداری است که معمولاً به شکل تغییر رنگ سطحی برگ دیده میشود. اگر جمعیت آفت بالا برود، برگها سریعتر خسته و خشک شده و میوهدهی تحت تأثیر جدی قرار میگیرد، مخصوصاً در محیطهایی مثل کشت گلخانهای که شرایط برای تکمیل چرخه آفت مساعدتر است. علائم کنه تار عنکبوتی در فلفل دلمه ای عبارتند از:

- لکههای کمرنگ تا زرد روی بخشهای سبز برگ
- ایجاد تارهای بسیار ظریف روی برگ و سرشاخههای گیاه
- مات و غبارمانند شدن سطح برگها
- افت تعداد میوه سالم در شدت آلودگی
پیشگیری و کنترل کنه فلفل دلمه ای
برای جلوگیری از گسترش کنه فلفل دلمه ای، حفظ شرایط محیطی مناسب و تقویت مقاومت طبیعی گیاه اهمیت زیادی دارد. ترکیب روشهای زراعی، تغذیهای و بیولوژیک میتواند جمعیت این آفت را بهطور مؤثر کاهش دهد.
- محلول پاشی برای تقویت بوته با کودهای حاوی سیلیکات پتاسیم
- کمک گرفتن از شکارگرهای طبیعی برای پایین نگه داشتن جمعیت آفت
- انتخاب بذرهای مقاوم یا با برگهای ضخیمتر در زمان کاشت
- پاکسازی حاشیه زمین از علفهای هرز و پاجوشهای اضافی
- آبیاری منظم و جلوگیری از تنش خشکی در طول داشت
بهترین سم کنه کش برای آفات و بیماری های فلفل دلمه ای
- نیسورون: 500 تا 750 سی سی در 1000 لیتر آب
- آبامکتین: 600 سی سی در 1000 لیتر آب
- آدیوس(بی فنازیت): 0.5 لیتر در 1000 لیتر آب
- نئورون: 1 لیتر در 1000 لیتر آب
- اورتوس(فن پیروکسی میت): 500 تا 750 سی سی در 1000 لیتر آب
- پروپارژیت: 1 تا 2 لیتر در 1000 لیتر آب
- اتوکسازول: 250 تا 500 سی سی در 1000 لیتر آب
- ابرون: 0.5 لیتر در 1000 لیتر آب
آنتراکنوز، بیماری قارچی فلفل دلمه ای
آنتراکنوز یکی از بیماری های فلفل دلمه ای است که در دورههای گرم و همراه با رطوبت بالا فعالتر میشود و روی اندامهای مختلف گیاه اثر میگذارد. عامل بیماری میتواند از طریق بذرهای آلوده یا بقایای باقیمانده در زمین کشت منتقل شود و اگر مهار نشود، باعث افت کیفیت میوه و کاهش عملکرد بوته میگردد. درگیری این بیماری روی میوه فلفل معمولاً واضحتر است و به صورت لکههای فرورفته یا تغییر رنگ بافت ظاهر میشود. علائم این بیماری قارچی فلفل دلمه شامل موارد زیر میشود:

- تشکیل لکههای قهوهای یا سیاه با حاشیه زرد روی برگها
- دیده شدن آثار کشیده، بیضی یا تیره روی ساقههای جوان
- ایجاد لکههای گرد و فرورفته روی سطح میوههای فلفل دلمهای
- ترک خوردن، تیره شدن و بدشکل شدن بافت میوه
- افت شادابی برگها و کاهش تعداد میوههای سالم در آلودگیهای شدید
پیشگیری و کنترل آنتراکنوز در فلفل دلمهای
برای پیشگیری و کنترل آنتراکنوز در فلفل دلمهای، بهتر است از بذرها و ارقام مقاوم استفاده شود و پیش از کاشت از سالم بودن بذرها اطمینان حاصل گردد. مدیریت دقیق دما و رطوبت در محیطهای کشت کنترلشده، اجتناب از آبیاری سنگین یا اشباع خاک، جمعآوری و حذف بقایای گیاهی آلوده و ضدعفونی ابزارها، هر یک نقش مهمی در کاهش شیوع بیماری دارند.
بهترین قارچ کش برای فلفل دلمه
- کاریال استار : 700 سی سی در 1000 لیتر آب
- ردشیلد: 2 کیلوگرم در 1000 لیتر آب
- آمیستار اکسترا: 750 سی سی در هکتار
- آرتئا : 300 سی سی در هکتار
- کابریودو: 2 لیتر در هکتار
- توپسین: 600 گرم در هکتار
پژمردگی ورتیسیلومی، خطرناکترین بیماری های فلفل دلمه
پژمردگی ورتیسیلومی یکی از خطرناکترین آفات و بیماری های فلفل دلمه ای است که توسط قارچ Verticillium dahliae ایجاد میشود. این قارچ از خاک وارد ریشه گیاه شده و با مسدود کردن آوندها، جریان شیره را مختل میکند و باعث کاهش رشد و عملکرد بوته میشود. پژمردگی بوته از علت سیاه شدن فلفل دلمه ای است. علائم این آفات و بیماری های فلفل دلمه ای عبارتند از:
- پژمردگی تدریجی بوتهها و کاهش شادابی برگها
- کوتاه ماندن شاخهها و زردی برگها
- سیاه شدن بافت آوندی ساقهها
- کوچک شدن و تغییر رنگ بافت داخلی میوهها
- در آلودگی شدید، مرگ کامل گیاه
پیشگیری و کنترل پژمردگی بوته
مهمترین اقدام برای پیشگیری و کنترل پژمردگی ورتیسیلومی در فلفل دلمه، جلوگیری از ورود و ماندگاری قارچ در خاک است. اجرای تناوب زراعی با گیاهان غیرمیزبان، آیش دادن زمینهای آلوده و ضدعفونی خاک با استفاده از روشهای مؤثر، از اصلیترین اقدامات برای کاهش شیوع بیماری و حفظ سلامت بوتهها به شمار میروند.
بهترین قارچ کش برای بوته فلفل دلمه
- یونیفرم : 2 لیتر در هکتار
- ماکسیمxl 2: لیتر در هکتار
- ریوال دو: 2 لیتر در هکتار
- فوزتیل آلومینیوم: 2 کیلوگرم در هکتار
- پروپاموکارب هیدروکلراید: 1 لیتر در هکتار
- ایپردیون کاربندازیم: 2 کیلوگرم در هکتار
لکه برگی باکتریایی، علت سوختگی فلفل دلمه ای
لکه برگی باکتریایی یکی از بیماریهای رایج در فلفل دلمه است که در شرایط گرم و مرطوب شدت مییابد. عامل این بیماری باکتری Xanthomonas campestris است و با ایجاد لکههای سوخته روی برگها، ساقه و میوه، عملکرد گیاه را کاهش میدهد. در صورت عدم کنترل، بیماری باعث ریزش برگها، کاهش فتوسنتز و افت کلی محصول میشود. علائم لکه برگی و سوختگی در فلفل دلمهای عبارتند از:

- ایجاد لکههای کوچک و سوخته روی سطح زیرین برگها
- مشاهده لکههای قهوهای مایل به زرد روی سطح بالایی برگ
- شکلگیری شانکرهای طولی روی ساقهها
- پیدایش لکههای نکروزه و آبسوخته با سطح برجسته و زبر روی میوهها
- ترکخوردگی در محلهای آلوده روی میوه
پیشگیری و کنترل آفات و بیماری های فلفل دلمه
برای کاهش خطر ابتلا به لکه برگی باکتریایی در فلفل دلمهای، رعایت بهداشت و مدیریت زراعی اهمیت زیادی دارد. استفاده از بذرهای سالم و ضدعفونیشده، حفظ بهداشت مزرعه، اجرای تناوب زراعی با گیاهان غیرمیزبان و پاکسازی علفهای هرز و بقایای گیاهی آلوده، از اصلیترین اقداماتی هستند که شیوع بیماری را به حداقل میرسانند.
سم مخصوص بیماری های فلفل دلمه
برای مدیریت لکه برگی باکتریایی در فلفل دلمهای، محلولپاشی با سموم حاوی مس یکی از روشهای مؤثر است. به محض مشاهده علائم اولیه روی برگها یا ساقه، اسپری سموم مسی میتواند از پیشرفت بیماری و گسترش آن به سایر قسمتهای بوته جلوگیری کند.
- ردشیلد : 2 کیلوگرم در 1000 لیتر آب
- اکسی کلرو مس : 2 تا 3 کیلوگرم در 1000 لیتر آب
- بردوفیکس: 5 تا 10 لیتر در 1000 لیتر آب
ویروس موزاییک خیار، ویروس فلفل دلمه ای
ویروس موزاییک خیار (CMV) از انواع ویروس فلفل دلمه ای است که اغلب توسط شتهها و سفیدبالکها منتقل میشود. این ویروس با تضعیف رشد بوته و کاهش توان فتوسنتز، باعث افت باردهی و کاهش کیفیت میوهها میشود. علائم کوتولگی فلفل دلمه ای عبارتند از:

- کوتولگی و رشد ناقص بوتهها
- باریک شدن و تغییر شکل برگها
- زردی برگهای جوان و ریزش برگهای مسنتر
- ایجاد تاول و پیچخوردگی روی سطح برگها
- شکلگیری لکههای متحدالمرکز یا نامنظم روی میوهها
پیشگیری وکنترل آفات و بیماری های فلفل دلمه ای
برای پیشگیری و کنترل ویروس موزاییک خیار در فلفل دلمهای، تمرکز اصلی بر کاهش ناقلان و رعایت بهداشت مزرعه است. نصب توریهای با سوراخهای ریز برای ممانعت از ورود آفات ناقل، مبارزه با شتهها و سفیدبالکها، استفاده از بذرهای سالم و عاری از ویروس، حذف و سوزاندن گیاهان آلوده خارج از مزرعه و تغذیه مناسب بوتهها برای تقویت مقاومت طبیعی، از مهمترین اقدامات مؤثر به شمار میآیند.
درمان ویروس فلفل دلمه
برای کنترل ویروس موزاییک خیار در فلفل دلمهای، مؤثرترین راه کاهش جمعیت حشرات ناقل است. شتهها، سفیدبالکها و تریپسها نقش اصلی در انتقال ویروس دارند و با کنترل این آفات، سرعت انتشار بیماری در مزرعه بهطور قابل توجهی کاهش پیدا میکند.
کپک خاکستری، شایعترین بیماری فلفل دلمه
کپک خاکستری یکی از بیماریهای شایع فلفل دلمهای است که در شرایط مرطوب و دمای معتدل شدت مییابد. عامل بیماری، قارچ Botrytis cinerea است که معمولاً از طریق زخمها یا قسمتهای آسیبدیده وارد گیاه شده و باعث پوسیدگی بافتها میشود. میوهها و برگهای آلوده ابتدا نرم شده و در محل آلودگی لکههای فرو رفته و آبدار ظاهر میشوند. برای اطلاعات بیشتر، پیشنهاد میکنیم مقاله کپک خاکستری را جداگانه مطالعه کنید.

پیشگیری و کنترل کپک خاکستری فلفل دلمهای
برای کاهش شیوع این بیماری، باید شرایط محیطی و مدیریتی کنترل شود. تهویه مناسب و کاهش رطوبت، حفظ تعادل دما در گلخانه یا مزرعه، رعایت فاصله کافی بین بوتهها و جلوگیری از ایجاد زخم یا تنشهای فیزیکی روی گیاه، از مهمترین اقداماتی هستند که به پیشگیری از کپک خاکستری کمک میکنند.
بهترین قارچ کش برای فلفل دلمه
- سوئیچ (رانمن) : 0.5 لیتر در 1000 لیتر آب
- کاریال استار: 700 سی سی در 1000 لیتر آب
- سیدلی تاپ: 1 لیتر در 1000 لیتر آب
- توپسین: 600 گرم در هکتار
سفیدک داخلی فلفل دلمه ای
سفیدک داخلی از آفات و بیماری های فلفل دلمه است که در شرایط خنک و مرطوب به سرعت فعال میشود و میتواند رشد بوته را کند کرده و سطح برگها را تخریب کند؛ در صورت عدم کنترل، خطر انتشار به کل مزرعه وجود دارد. علائم سفیدک داخلی در فلفل دلمهای عبارتند از:

- ظهور لکههای پراکندهی روشن (از سبز کمرنگ تا زرد) روی سطح برگ
- پدیدار شدن پوشش پنبهمانند یا پودری خاکستری در پشت برگ در مراحل اولیه
- تشکیل نواحی نکروزه یا سوخته در محل لکهها
- قهوهای شدن تدریجی، خشک شدن و ریزش برگها
- کاهش رشد بوته و افت تولید در آلودگیهای گسترده
پیشنهاد میکنیم برای جزئیات بیشتر مقاله سفیدک داخلی را نیز جداگانه مطالعه کنید.
پیشگیری و کنترل آفات و بیماریهای فلفل دلمه ای
برای مهار این بیماری، مدیریت رطوبت، سلامت خاک و رعایت بهداشت مزرعه بسیار کلیدی است. اجرای موارد زیر میتواند خطر شیوع و خسارت را به حداقل برساند:
- تنظیم فاصله مناسب کاشت بین بوتهها برای گردش هوا
- حفظ خروج آب اضافی خاک با زهکشی استاندارد
- حذف برگهای مشکوک و انتقال آنها به خارج از محیط کشت
- پایین نگه داشتن رطوبت و تقویت تهویه در مزرعه یا گلخانه
- پاکسازی اطراف زمین از علفهای هرز میزبان
- رعایت تناوب کشت با محصولات غیر حساس به این بیماری
بهترین سم برای برگ فلفل دلمه ای
- آرتئا : 300 سی سی د هکتار
- ریوال دو: 2 لیتر در هکتار
- اوروگو: 700 سی سی تا 1 لیتر در 1000 لیتر آب
- کاریال استار: 700 سی سی در 1000 لیتر آب
- آکروبات ام زد: 2 کیلوگرم در هکتار
- اکویشن پرو: 400 گرم در هکتار
- رانمن:200 سی سی در هکتار
سفیدک پودری فلفل دلمه
این بیماری قارچی در هوای گرم همراه با رطوبت نسبی بالا فعالتر میشود و روی برگ، ساقه و حتی سطح میوه قابل مشاهده است. اگر کنترل نشود، توان فتوسنتز و قدرت رشد بوته را کاهش داده و محصول را از نظر ظاهر و کیفیت ضعیف میکند. علائم سفیدک پودری فلفل دلمه ای عبارتند از:

- شکلگیری لکههای زرد یا کمرنگ روی سطح برگ و قسمتهای سبز بوته
- ایجاد لایه پودری سفید و قابل لمس روی برگها در آلودگی پیشرفته
- تغییر حالت برگها به صورت لولهای یا جمع و چروکشده
- شکننده شدن و خشکیدگی تدریجی برگها
- کاهش شادابی بوته و افت کیفیت میوهها
توجه داشته باشید که این بیماری قارچی فلفل دلمه در صورت کنترلنشدن میتواند یکی از علتهای زرد شدن میوه فلفل دلمه ای باشد و باعث افت کیفیت محصول شود.
پیشگیری و کنترل سفیدک پودری
برای مهار این بیماری قارچی در فلفل دلمه، مدیریت محیط کشت و جلوگیری از ایجاد تنش در بوته بسیار تعیینکننده است. مهمترین راه این است که شرایط برای فعالیت قارچ دشوار و مقاومت گیاه تقویت شود.
- پاکسازی علفهای هرز اطراف مزرعه یا گلخانه
- تنظیم منظم آبیاری و پرهیز از رطوبتماندگاری پای بوته
- بهبود تهویه و مدیریت رطوبت در فضای بسته
- کاشت رقمهای مقاوم و متحمل
- خودداری از مصرف زیاد کودهای نیتروژنی بهخصوص در اوایل رشد
- تقویت بوته پیش از شروع بیماری با کودهای دارای فسفیت پتاسیم
سم مخصوص آفات و بیماری های فلفل دلمه ای
- سیدلی تاپ: 1 لیتر در 1000 لیتر آب
- ارتیواتاپ: 1 لیتر در 1000 لیتر آب
- میراویس دو: 750 سی سی در 1000 لیتر آب
- آمیستار اکسترا : 750 سی سی در هکتار
- پنکونازول: 200 سی سی در هکتار
پژمردگی فوزاریومی، علت زرد شدن میوه فلفل دلمه ای
پژمردگی فوزاریومی یکی از بیماری های قارچی فلفل دلمه ای است که خسارت آن مشابه اما کمی تهاجمیتر نسبت به بادمجان دارد. عامل بیماری، گونههای Fusarium oxysporum و Fusarium solani هستند که در خاک یا بذر آلوده باقی میمانند و معمولاً از محلهای آسیبدیده ریشه، راه ورود پیدا میکنند. این قارچها با محدود کردن مسیرهای آبرسانی در گیاه، جذب آب و انتقال عناصر را مختل میکنند و باعث ضعف تدریجی بوته میشوند. علائم این بیماری خطرناک فلفل دلمه عبارتند از:

- پژمردگی و زردی شاخههای پایینی گیاه
- قهوهای شدن و نکروز برگها در مراحل پیشرفته
- باقی ماندن برگهای خشک و آویزان روی بوته
- تغییر رنگ قرمز تا قهوهای در آوندهای ساقه هنگام برش طولی
پیشگیری و کنترل بیماری های قارچی فلفل دلمه
برای پیشگیری از فوزاریوم در فلفل دلمهای، مهمترین اصل این است که محیط کشت و منبع اولیه آلودگی بهدرستی مدیریت شود تا قارچ فرصت گسترش پیدا نکند. اگر این اصل رعایت شود، بسیاری از روشهای بعدی اثرگذاری بیشتری خواهند داشت.
- استفاده از بذرهای سالم و بدون آلودگی اولیه
- انتخاب روش آبیاری قطرهای برای کاهش رطوبت اشباع در ناحیه ریشه
- شخم عمیق خاک قبل از کاشت برای افزایش تهویه لایههای زیرین
- ایجاد سیستم زهکشی مناسب و جلوگیری از تجمع آب پای بوتهها
- کنترل دما و رطوبت در گلخانه یا محیطهای بسته
- خارج کردن بوتههای مشکوک همراه با خاک اطراف ریشه، از زمین اصلی کشت
- ضدعفونی ابزار و ادوات کشاورزی قبل از ورود به زمینهای سالم
بهترین سم برای جلوگیری از پژمردگی بوته فلفل دلمه
- یونیفرم:2 لیتر در هکتار
- فوزتیل آلومینیوم: 2 کیلوگرم در هکتار
- ریوال دو: 2 لیتر در هکتار
- پروپاموکارب هیدروکلراید: 1 لیتر در هکتار
- ماکسیم: 2 لیتر در هکتار
- رورال(ایپردیون کاربندازیم): 2 کیلوگرم در هکتار
- اینشور پرفرم: 2.5 لیتر در هکتار





